De dorpjes van de regio Sfakia, zuidwest Kreta
deel 2

Argoules

Klein dorpje aan de oostgrens van de regio Sfakia.

Askifou

Askifou is een hoogvlakte tussen de hoge bergen Kastro, Fanari en Horefies, op een hoogte van 750 meter. Het heeft ongeveer 700 inwoners en bestaat uit de gehuchten Kares, Amoudari, Goni, Petres, Kosto and Stravohari.

De naam Askifou komt naar verluid van het oude woord 'skifos', dat kom betekent, en zoals de ronde hoogvlakte van Askifou er ook uitziet. Het is helemaal besneeuwd in de winter en vruchtbaar groen in de lente.

De inwoners zijn boeren met vee en ze verbouwen graan, aardappels en druiven. Er wordt kaas gemaakt. Uit dit gebied komt erg goede wijn en ook de beste raki (tsikoudia) van Kreta. Er groeien walnoten en een overvloed aan fruit. Er staan veel bloemen die als voedselbron dienen voor de bijen en hun imkers. Probeer eens die walnoten en dat fruit en die honing van Askifou! Het is de beste kwaliteit die u ooit hebt geproefd.

Er zijn diverse taverna's en kamers te huur. In het dorpje Kares is een privé-museum over de Tweede Wereldoorlog, toen hier verschrikkelijk is gevochten. Aan de westkant van de vlakte staan de ruïnes van 2 Turkse forten, hoog op heuvels.

Op de weg tussen Kares en Amoudari komt u een grote kerk tegen, gewijd aan de twee heiligen van Sfakia: Manolis en Ioannis.

Door de jaren heen is er vaak hard gevochten en waren er veel veldslagen in de vlakte van Askifou, omdat Askifou de "Poort van Sfakia" is, de toegangspoort naar de zuidkust van Kreta is. De Turken, de Egyptenaren en de Duitsers hebben hier slag geleverd tegen de koppige inwoners, en velen van hen zijn hier omgekomen. Er zijn diverse monumenten rond de hoogvlakte ter nagedachtenis aan de gevallenen.

Generaal Tsondos-Vargas

Herdenking Turkse invasie 1770 en 1821

Asfendou

Een stukje voor het dorp Imbros, rijdend naar het zuiden, komt u aan de linkerkant een afslag tegen en gaat er een geasfalteerde weg bergopwaarts naar de top van de Akones, waar een oude OTE telecommunicatie-basis staat voor verbindingen tussen Griekenland en Afrika.

Vanaf hier kunt u, kijkend naar het noorden, de Zee van Kreta langs Kreta's noordkust zien, en naar het zuiden de Libische Zee langs Kreta's zuidkust. (kijk op Google Earth)

Voor u de top bereikt gaat de weg door naar het zomerdorp Asfendou, gebouwd op een kleine en altijd groene vlakte op 770 meter hoogte, 8 kilometer van Imbros. Het heeft zo'n 40 huizen en tijdens de zomer gaan er maar een paar boeren hier naar boven. In een kleine grot ten oosten van Asfendou zijn prachtige fresco's ontdekt, die hoofdzakelijk dieren, jachtrituelen en godenverering voorstellen. U kunt in Asfendou ook de Falaggari-grot bezoeken, die een diep waterbasin heeft.

Zo'n 6 km verder naar het oosten is het dorp Kallikratis.

U kunt van Asfendou de Asfendou-kloof afdalen naar Agios Giorgos/ Agios Nektarios, maar dit is een vrij lastige kloof, omdat hij vrij steil is: hij is 4 km lang en in 2½ uur daalt u van 770 meter naar 180 meter. Er is geen regelmatig busvervoer aan het eind van de kloof en nog 6 km lopen naar Chora Sfakion. Daarom wordt deze kloof weinig bewandeld.

Asfendou in de winter

schapen op weg naar Asfendou

Chora Sfakion

Hoewel het nu een klein dorp is, is Chora Sfakion de hoofdstad van de regio Sfakia. De hele regio heeft sinds 1998 1 burgemeester en het kleine gemeentehuis staat in Chora Sfakion. Op dit moment is Lykos uit Askifou de burgemeester ('dimarchos') en Markos Tsirintanis uit Chora Sfakion de loco-burgemeester.

De hele regio Sfakia heeft op het moment maar 2500 inwoners. De andere 40.000 Sfakianen wonen elders in Griekenland, of in voornamelijk de USA en Australië. Sfakia behoort tot de dunstbevolkte gebieden van Griekenland, met zo'n 5 bewoners per vierkante kilometer.

Chora Sfakion heeft zo'n 500 inwoners, zo'n 350 Sfakianen en 150 mensen van elders.

Van oudsher bestaat het uit 4 delen:

Ombrosgiallos bevat de meeste hotels, restaurants, taverna's en winkels. Mesohori is het rustige tussengedeelte. Tholos heeft de meeste huizen van de Sfakiaanse bewoners en Georgitsi is leeg en verlaten.

Alle vier de dorpsgedeelten zijn bezaaid met kerken en kerkjes, volgens sommige overleveringen zelfs wel honderd. U vindt een uitgebreid verslag van een zoektocht naar alle kerkjes hier.

Chora Sfakion heeft 2 grote buspleinen. Het ene dient voor de bussen van het openbaar vervoer op Kreta. Chora Sfakion heeft een busverbinding met het noorden (Imbros, Vrises, Chania, Rethymnon en Heraklion) en in het hoogseizoen met het oosten, tot aan Frangokastello.

Het tweede busstation, aan de rand van Ombrosgialos, dient voor de toeristenbussen, die aan het eind van de middag de duizenden wandelaars uit de Samariakloof, net aangekomen per veerboot, terug naar hun verblijfplaats in het noorden brengen. Vroeger liep die hele massa dwars door het dorp, nu passeren ze ongezien aan de oostkant van het dorp.

Chora Sfakion heeft verbindingen per veerboot naar het westen (Loutro, Agia Roumeli, Sougia en Paleochora) en naar het zuiden, naar het eiland Gavdos, dat 38 kilometer ten zuiden van Chora Sfakion ligt.

In Ombrosgialos zijn een postkantoor, 2 pinautomaten, een bakker, slager en 2 mini-marktjes met ook groenten. Verder vindt u er toeristenwinkeltjes, diverse hotels en 8 restaurants of taverna's. Aan de westkant is het schitterende dorpsstrand Vrisi Beach, met een zoetwaterbron die er in zee uitkomt.

In Chora Sfakion kunt u een auto huren bij Sfakia Tours of een taxi bestellen op afspraak bij Amiradakis, in het supermarktje op de boulevard. Er zijn geen motoren, geen scooters, geen fietsen en geen boten te huur.

Het dorp heeft 2 haventjes, de kleine oude, waaraan de meeste restaurants liggen, en de nieuwe haven ten oosten van het dorp. In beide haventjes liggen slechts een handvol vissersbootjes, maar de nieuwe haven heeft alle moderne faciliteiten om jachten en zeilboten te ontvangen.

Chora Sfakion heeft politie, havenpolitie en een kleine verbandpost met huisarts, voor kleine ongemakken. Er is geen apotheek, daarvoor moet u in Vrises zijn, 1 uur noordelijk.

Chora Sfakion heeft geen nachtclubs of disco's. De gezelligheid is 's avonds te vinden aan uw tafeltje in een van de taverna's, of op het terras van 1 van de 3 kleine barretjes. Er is geen lawaai in de nacht.

Aan weerskanten van het dorp zijn nog diverse andere stranden te vinden. Meer daarover hier.

Vanuit Chora Sfakion kunt u diverse wandelingen maken in de bergen. Meer daarover hier.

Frangokastello

Frangokastello is genoemd naar het Venetiaanse kasteel dat hier gebouwd is in 1371.

Het is een dorp gebouwd langs de twee kanten van een provinciaalse weg, zonder een echt dorpscentrum. Het ligt in een vruchtbare kustvlakte, afgeschermd in het noorden door de White Mountains.

Er zijn diverse restaurants, taverna's, winkeltjes en appartementen te vinden. Twee van de taverna's hebben een dusdanig hoge kwaliteit van de kaart dat ze op heel Kreta bekend zijn en in de weekends dagjesmensen van Kreta zelf trekken. De verse vis en kreeft zijn van de beste kwaliteit, maar ook het vlees van de door henzelf gehouden schapen en geiten. De verse groentes groeien om de hoek, op de vruchtbare grond.

Verder zijn er veel olijfboomgaarden in Frangokastello.

Frangokastello heeft voornamelijk zandstranden en ten oosten van het dorp zelfs zandduinen. Het bekendste strand is onderaan het kasteel. Hier zijn ook bedden en parasols te huur. Het zeewater blijft voor vele meters slechts kniediep, wat ideaal is voor ouders met kleine kinderen.

Frangokastello is ook een ideale plaats om de omgeving te gaan verkennen. Een huurauto is dan wel aanbevolen.

In Frangokastello vindt u geen disco's, nachtclubs of andere activiteiten met lawaai. U vindt er rust en gezelligheid, midden in een prachtige natuur.

Een fortificatie die bijzonder interessant is vanuit de invalshoek van de geschiedenis van Sfakia is het castellum in Frangokastello, Sfakia. De Venetiërs ondervonden voortdurende aanvallen op de zuidkust van Kreta door piraten, van wie enkele uit Sfakia, en om hun edelen te beschermen en hun bezittingen bouwden ze een kasteel op de vruchtbare kustvlakte van Frangokastello, waar ze van plan waren een sterk contingent soldaten te vestigen. Het kasteel zou hen ook beschermen tegen de Sfakianen die in de bergen woonden ten noorden en westen van de kustvlakte en die ook de Venetiaanse edelen lastig vielen.

Een Venetiaanse vloot met soldaten en bouwvakkers arriveerde daar in 1371 en ze startten de bouw van het kasteel, maar Sfakianen die tegen de aanwezigheid van het kasteel waren, dat in hun territorium kwam, vernielden onder leiding van de 6 broers Patsos, uit het naburige Patsianos, wat de Venetiërs overdag hadden geconstrueerd. Tenslotte waren de Venetiërs gedwongen een aanvullende troepenmacht over te laten komen, die de hele vlakte omsingelde gedurende de hele verdere bouw van het kasteel. De gebroeders Patsos werden later verraden, gearresteerd en opgehangen op de plek van het kasteel. De bouw was klaar in 1374, maar de Sfakianen zijn nooit bedreigd in hun bolwerk door de in het kasteel gelegerde Venetiërs, die de voorkeur hadden binnen te blijven en op de uitkijk stonden voor piraten, in plaats van de Sfakianen te onderwerpen.

In 1828 werd er een nog steeds herdachte slag geleverd tegen de Turken in Frangokastello. Honderden Sfakianen onder leiding van Hadzi Michali Daliani, een Griekse avonturier die probeerde de Onafhankelijkheidsoorlog van het vasteland van Griekenland naar Kreta over te doen waaien. In plaats van zich te verstoppen in de bergen, wat de meeste rebellen gewoonlijk deden in deze streek, verbleef hij met zijn soldaten in het kasteel in Frangokastello. Helaas werden zij overmeesterd en uitgemoord, waarna hun martelaarschap legendarisch werd. De plaatselijke bevolking beweert tot op de dag van vandaag dat op, of rond 17 mei ieder jaar de geesten van Daliani en zijn leger wegmarcheren uit het kasteel in het zachte licht van het ochtendgloren. Dit verschijnsel wordt 'drossoulites' genoemd, ofwel 'schimmen in de mist'.

Hadzi Michali Daliani

Imbros

Imbros is een klein bergdorpje op 780 meter hoogte in een pittoreske vruchtbare hoogvlakte van slechts 2½ vierkante kilometer. Eigenlijk liggen hier 4 gehuchten, zoals maar weinigen weten: behalve Imbros is er Dasos, in het midden van het plateau, waar de meeste bedrijvigheid is. In het zuiden ligt Lebidiana en in het oosten Neo Chorio en Halaro. Imbros wordt hoofdzakelijk bewoond van april tot november. Daarna trekken de meesten weg naar lager gelegen dorpen, vooral naar het winterdorp Vraskas, aan de zuidkust. Imbros heeft tegenwoordig een kleine honderd inwoners, maar in 1881 waren dat er 388.

Imbros ligt aan de top van de beroemde Imbroskloof, tot de jaren zestig de enige toegangsweg tot de zuidkust. Vanaf hier kunt u de kloof bewandelen. In een kleine 2 uur bent u beneden aan de ksut, net ten oosten van het dorpje Komitades.

De Imbroskloof is bijna net zo mooi als de Samariakloof, alleen op een iets kleinere schaal. Hij is minder lang en minder hoog, maar ook veel minder druk. Bovendien zijn er een aantal spectaculair smalle stukken, waar in een aantal S-bochten de wanden elkaar tot 2 meter naderen. In het midden is een oud Ventiaans reservoir, aan het eind een natuurlijke rotsboog.

U vindt hier een foto-verslag van de wandeling door de Imbroskloof.